UNSEEN
Iris van Gelder
Vrouwen zijn vaak onveilig door mannen. Dit is een bekend probleem dat al jarenlang bestaat en ingrijpende gevolgen heeft voor het dagelijks leven van vrouwen. Om zich zo veilig mogelijk te voelen, passen veel vrouwen continu hun gedrag aan: waar ze naartoe gaan, hoe laat ze op pad gaan, wat ze dragen en hoe ze zich bewegen in de openbare ruimte.
Veel technologische ontwikkelingen die in de maak zijn of al bestaan, richten zich op de vrouw zelf. Denk aan apps met een noodknop of kaarten waarop onveilige plekken worden aangegeven door vrouwen. Hoewel deze ontwerpen uiteraard ook goed zijn, pakken ze vooral het gevolg van het probleem aan, niet de oorzaak. In dit project kijk ik juist achter de cijfers en voorbij oplossingen die zich richten op symptoombestrijding. Ik ontwerp iets dat dichter bij het pijnpunt ligt: bij wat dit probleem steeds opnieuw in stand houdt.
De ernst en schaal van onveiligheid van vrouwen worden door veel mannen, bewust of onbewust, onderschat. Vaak wordt gedacht dat een klein groepje 'rotte appels' verantwoordelijk is, en dat de rest van de mannen geen onderdeel is van het probleem. In werkelijkheid zit de onveiligheid van vrouwen veel dieper verankerd. Er is sprake van een grote perceptiekloof. Vrouwonvriendelijk gedrag wordt genormaliseerd en emotionele betrokkenheid blijft vaak uit, simpelweg omdat mannen deze onveiligheid zelf niet ervaren. Deze factoren versterken elkaar. Wat ze gemeen hebben, is dat de kern ligt bij de uitdaging van het hebben van inlevingsvermogen en begrip betreffende dit vraagstuk.
Unseen is een letterlijke reflectietool die mannen helpt zich in te leven in waar vrouwen dagelijks rekening mee moeten houden: altijd, overal en vaak ongezien. De tool laat echte situaties zien die gekoppeld zijn aan echte locaties waar vrouwen zich onveilig voelen door het (on)bewuste gedrag van mannen.
Unseen wijst niet met de vinger, maar laat zien: dit gebeurt hier, dit gebeurt zo vaak, en dit is wat het iemand doet. Door ruimte te maken voor reflectie zonder beschuldiging, nodigt Unseen mannen uit tot een empathische reflectie.
Het project wil geen oordeel vellen, maar maakt het onzichtbare, zichtbaar bij de juiste, maar vaak genegeerde doelgroep als een kleine stap in de goede richting.